Eski Model Bağlamı

Eski modelin Ayarlar devralmayı, kullanıcı geçersiz kılmalarını, birincil grupları, kilitleri ve çakışma çözümünü nasıl ele aldığını anlayın.

Yeni deneyimden önce grup yönetiminin nasıl çalıştığı

Zoom'un Ayarlar hiyerarşisi üç düzeyde çalışır: Hesap, grup ve kullanıcı

Zoom'un yönetici Ayarlar'ı üç kademeli bir hiyerarşi içinde düzenlenmiştir:

1. Hesap düzeyindeki Ayarlar en geniş kapsamlıdır ve tüm hesap genelinde varsayılanlar olarak uygulanır.

2. Grup düzeyindeki Ayarlar, yöneticilerin kullanıcı koleksiyonları için Ayarlar'ı özelleştirmesine izin verir.

3. Kullanıcı düzeyindeki Ayarlar en özeldir ve tek tek kullanıcılara uygulanır.

Ayarlar bu hiyerarşi boyunca aşağı doğru kademeli olarak aktarılır: hesap düzeyindeki varsayılanlar, altındaki tüm gruplara ve kullanıcılara ulaşır.

Bir Ayar hesap düzeyinde yapılandırıldığında, grup veya kullanıcı düzeyinde üzerine yazılmadıkça gruplar ve kullanıcılar bu değeri otomatik olarak devralır.

kademeli ayarlar'ın Zoom genelinde nasıl çalıştığı hakkında daha fazla bilgi için Zoom Destek makalesine bakın kademeli ayarları kullanma. Bu hiyerarşinin belirli bir ürüne nasıl uygulandığına dair bir örnek için Zoom Destek makalesine bakın Zoom Phone grup yönetimi.

Kilidi açılmış bir Ayar'ı değiştiren bir kullanıcı, bir kilit tarafından üzerine yazılmadığı sürece bu değeri korur

Bir kullanıcı kilitli olmayan bir Ayar'ı manuel olarak değiştirdiğinde, kullanıcının seçtiği değer o Ayar için grup düzeyi ve hesap düzeyi değerlerine göre öncelik kazanır. Buna "değiştirilmiş" durumu denir. Değiştirilmiş bir kullanıcı düzeyi Ayarı, bir yönetici Ayar'ı hesap düzeyinde veya grup düzeyinde kilitleyene kadar grup düzeyi ve hesap düzeyi değerlerine göre öncelik kazanmaya devam eder. O noktada kilitli değer, kullanıcının değişikliğinin üzerine yazar.

Bu davranış hem eski grup yönetimi modelinde hem de yeni gruplar ve Ayarlar yönetimi deneyiminde geçerlidir. Belirli bir modele özgü değildir.

Eski modelde, birincil grup ve kilit durumu, birden fazla gruptaki kullanıcılar için hangi Ayarlar'ın geçerli olacağını belirlerdi

Bir kullanıcı eski modelde birden fazla gruba ait olduğunda, sistem gruplardan birini birincil grup olarak belirler ve diğerlerinin tümünü ikincil gruplar olarak sınıflandırırdı. Birincil grubun Ayarlar'ı genellikle ikincil grup Ayarlar'ına göre öncelik kazanırdı. Gruplar arasında kilit çakışmaları olduğunda—örneğin, bir grubun bir Ayar'ı açık ve diğerinin kapalı olarak kilitlemesi gibi—sistem hangi değerin uygulanacağını belirlemek için birincil grup atamasını ve kullanıcının gruplara eklenme sırasını birlikte kullanırdı.

Belirli ürünler için eski model, bir kullanıcının ait olduğu tüm gruplar arasında en kısıtlayıcı Ayar'ı uygulardı. Bir kullanıcı Zoom Sohbet'in etkinleştirildiği bir grupta ve devre dışı bırakıldığı başka bir gruptaysa, sistem daha kısıtlayıcı değeri esas aldığı için Zoom Sohbet o kullanıcı için devre dışı bırakılırdı.

Hesap düzeyi özellik kilitleri, grup düzeyi istisnalar olmadan Ayarlar'ı yukarıdan aşağıya zorunlu kılıyordu

Bir yönetici eski modelde bir Ayar'ı hesap düzeyinde kilitlediğinde, o kilitli değer hesap içindeki her gruba ve her kullanıcıya uygulanırdı; istisna oluşturmanın hiçbir yolu yoktu. Bir yönetici, diğer herkes için devre dışı bırakılmış halde tutarken belirli bir kullanıcı grubunda bir Özellik'i etkinleştirmek isteseydi, Ayar'ı hesap düzeyinde kilidini açmak ve ardından istenen değeri her bir grupta manuel olarak kilitlemek zorundaydı. Bu işlem, tüm kullanıcılar için bu korumayı anında kaldırırdı.

Bu yaklaşım, yöneticilerin her Özellik varyasyonu için eşleştirilmiş gruplar oluşturmasını gerektirirdi: Özellik'in açık olarak kilitlendiği bir grup ve Özellik'in kapalı olarak kilitlendiği başka bir grup.

Kuruluşlar daha fazla Özellik üzerinde daha ayrıntılı denetim gerektirdikçe, gerekli grup sayısı arttı ve yönetim karmaşıklığı yükseldi. Her yeni Özellik istisnası ek gruplar gerektiriyordu ve her grup, grubun amacından bağımsız olarak tüm ürün Ayarlar sekmelerini içeriyordu.