Eski Model Bağlamı
Eski modelin Ayarlar devralmasını, kullanıcı geçersiz kılmalarını, birincil grupları, kilitleri ve çakışma çözümünü nasıl ele aldığını anlayın.
Yeni deneyimden önce grup yönetimi nasıl çalışıyordu
Zoom'un Ayarlar hiyerarşisi üç düzeyde işler: hesap, grup ve kullanıcı
Zoom'un yönetici Ayarlar'ı üç kademeli bir hiyerarşide düzenlenmiştir:
Hesap düzeyindeki Ayarlar en kapsamlı olanlardır ve tüm hesap genelinde varsayılan olarak uygulanır.
Grup düzeyindeki Ayarlar, yöneticilerin kullanıcı kümeleri için Ayarlar'ı özelleştirmesine İzin Verir.
Kullanıcı düzeyindeki Ayarlar en özeli olup tek tek kullanıcılara uygulanır.
Ayarlar bu hiyerarşi boyunca aşağı doğru kademelenir: hesap düzeyindeki varsayılanlar altlarındaki tüm gruplara ve kullanıcılara akar.
Bir Ayar hesap düzeyinde yapılandırıldığında, grup veya kullanıcı düzeyinde geçersiz kılınmadıkça gruplar ve kullanıcılar bu değeri otomatik olarak devralır.
Zoom genelinde kademeli ayarların nasıl çalıştığı hakkında daha fazla bilgi için Zoom Destek makalesine bakın Kademeli ayarları kullanma. Bu hiyerarşinin belirli bir ürüne nasıl uygulandığına dair bir örnek için Zoom Destek makalesine bakın Zoom Phone grup yönetimi.
Kilidi açık bir Ayarı değiştirmiş bir kullanıcı, bir kilit tarafından geçersiz kılınmadıkça o değeri korur
Bir kullanıcı kilitli olmayan bir Ayarı el ile değiştirdiğinde, kullanıcının seçtiği değer bu Ayar için grup düzeyi ve hesap düzeyi değerlerden öncelikli olur. Buna "değiştirilmiş" durumu denir. Değiştirilmiş bir kullanıcı düzeyi Ayar, bir yönetici Ayarı hesap düzeyinde veya grup düzeyinde kilitleyene kadar grup düzeyi ve hesap düzeyi değerler üzerinde önceliğini korur. Bu noktada kilitli değer kullanıcının değişikliğini geçersiz kılar.
Bu davranış hem eski grup yönetimi modelinde hem de yeni gruplar ve Ayarlar yönetimi deneyiminde geçerlidir. Ne bir modele ne de diğerine özeldir.
Eski modelde, birincil grup ve kilit durumu, birden çok gruptaki kullanıcılar için hangi Ayarlar'ın geçerli olacağını belirliyordu
Eski modelde bir kullanıcı birden fazla gruba ait olduğunda, sistem bir grubu birincil grup olarak ve diğer tüm grupları ikincil gruplar olarak belirlerdi. Birincil grubun Ayarlar'ı genellikle ikincil grup Ayarlar'ına göre öncelikli olurdu. Gruplar arasında kilit çakışmaları olduğunda — örneğin bir grubun bir Ayarı açık, başka bir grubun ise kapalı olarak kilitlemesi — sistem, hangi değerin uygulanacağını belirlemek için birincil grup ataması ile kullanıcının gruplara eklenme sırasının birleşimini kullanırdı.
Belirli ürünlerde, eski model bir kullanıcının ait olduğu tüm gruplar arasında en kısıtlayıcı Ayarı uygular. Bir kullanıcı bir grupta Zoom sohbeti Etkinleştirildiği ve başka bir grupta devre dışı bırakıldığı durumda, sistem daha kısıtlayıcı değeri varsayılan aldığı için Zoom sohbeti o kullanıcı için devre dışı bırakılırdı.
Hesap düzeyindeki Özellikler kilitleri, grup düzeyinde hiçbir istisna olmaksızın Ayarlar'ı yukarıdan aşağıya zorunlu kıldı
Eski modelde bir yönetici bir Ayarı hesap düzeyinde kilitlediğinde, bu kilitli değer hesap içindeki her grup ve her kullanıcı için geçerli olur ve istisna oluşturmanın hiçbir yolu olmazdı. Bir yönetici, bir Özellikler'i belirli bir kullanıcı grubu için Etkinleştirirken diğer herkes için devre dışı tutmak isterse, Ayarı hesap düzeyinde kilidini açıp ardından istenen değeri her bir grupta el ile kilitlemek zorundaydı. Bu işlem, tüm kullanıcılar için bu korumayı anında kaldırırdı.
Bu yaklaşım, yöneticilerin her Özellikler varyasyonu için eşleştirilmiş gruplar oluşturmasını gerektiriyordu: Özellikler'in kilidi açık bir grup ve Özellikler'in kilidi kapalı başka bir grup.
Kuruluşlar daha fazla Özellikler üzerinde daha ayrıntılı denetime ihtiyaç duydukça, gerekli grup sayısı arttı ve yönetim karmaşıklığı yükseldi. Her yeni Özellikler istisnası ek gruplar gerektiriyordu ve her grup, grubun amacından bağımsız olarak tüm ürün Ayarlar sekmelerini içeriyordu.
Son güncelleme
Bu yararlı oldu mu?


